اي حكيمه امشب فرزند مبارك خيزران متولد مي شود و بايد تو در وقت تولد او حاضر باشي.من در خدمت آن حضرت ماندم , چون شب فرا رسيد حضرت مرا با خيزران و زنان قابله به حجره آورد و چراغي نزد ما افروخت و از حجره بيرون رفت و در را بر روي ما بست .

آن اتفاق بيش از آنچه بتوان تصورش را کرد، غافلگير کننده بود و حالا که پيرمرد داشت راه حمام تا خانه‌اش را زير آفتاب داغ طي مي‌کرد، نمي‌دانست به درستي چه حسي دارد. شايد کمي ناراحت بود.

«نه، چرا ناراحت؟ مگر نه اينکه هميشه آرزوي ديدنش را داشتم؟»

اين را پيرمرد با خودش زمزمه کرد وقتي که پيچ کوچه را رد مي‌کرد.

شادي؟ شايد اين حس شادي بود که داشت وجودش را به هم مي‌فشرد.

«شادي هست، اما خجالت هم هست، شايد اگر اين‌قدر پير و حواس پرت نشده بودم، زودتر او را مي‌شناختم. آن وقت ديگر…»

پسر بچه‌اي از کنار پيرمرد رد شد و خيره او را نگاه کرد: خل ديوونه، با خودش حرف مي‌زنه.

معمولا درباره گريه، اشتباه مى كنند، خيال مى كنند گريه هميشه معلول نوعى درد و ناراحتى است و خود گريه امرى نامطلوب است. خنده و گريه ظاهرا از مختصات انسان است، حيوانات  ديگر لذت و رنج دارند، سرور و اندوه نيز دارند، اما خنده و گريه ندارند. خنده و گريه مظهر شديدترين احساسات  انسان مى باشند. آن چيزى كه ما در عرف  امروز آنرا احساسات مى خوانيم از مختصات انسان است و خنده و گريه مظهر شديدترين حالات  احساسى انسان.

يكى از شواهدش اين است كه در اقوام وحشى و ساكنين كناره هاى معموره مانند آفريقا و امثال آن در همين عصر حاضر رسوم و بقايايى از اساطير ساحران و جادوگران يافت مى شود، و كسانى به چشم مى خورند كه معتقدند به اينكه اين اساطير صددرصد صحيح و كاملا داراى حقيقت است .

حضرت عبدالعظيم عليه السلام مى گويد:

محضر آقاى خودم امام على النقى الهادى عليه السلام رسيدم . همين كه چشمش به من افتاد فرمود: خوش آمدى اى اباالقاسم ! تو به راستى دوست ما هستى . عرض كردم : فرزند رسول خدا! مى خواهم دين خود را بر شما عرضه كنم . چنانچه اين اعتقاد من مورد پسند شماست در آن ثابت قدم باشم تا بميرم . فرمود: بگو!

«سگ می گويد خدا را شكر مى كنم كه مرا سگ آفريد و خوك خلق نكرد و

خوك گويد خدا را سپاس مى گويم كه مرا خوك خلق كرد و كافر نيافريد و كافر مى گويد خداى را ستايش مى كنم كه مرا كافر خلق كرد و منافق قرار نداد و انسان منافق مى گويد خداى را سپاس مى گويم كه مرا منافق خلق كرد و بى نماز نيافريد»(1).

يكى از وظائف سنگين و حساس بانوان بچه‏دارى است.بچه‏دارى‏كار آسانى نيست‏بلكه شغل بسيار پر مسئوليتى است.مقدس‏ترين وارزنده‏ترين شغلى است كه دستگاه آفرينش بر عهده بانوان گذاشته است.